Trier

Toen de Romeinen in 170 na Christus de eerste steen legden voor de Porta Nigra, hadden ze zich nooit kunnen voorstellen hoe succesvol deze zou worden. De stadspoort was destijds immers slechts een van de vier in Trier – en een van de vele in het hele Romeinse Rijk. Nu, zo’n 1850 jaar later, is de “Zwarte Poort” de best bewaarde Romeinse stadspoort ten noorden van de Alpen en de belangrijkste attractie als het gaat om Romeinse bouwwerken in het huidige Duitsland.

Het maakt niet eens uit dat we niet zeker weten hoe de Romeinen zelf de poort genoemd hebben. Want wat we wel weten is dat het al minstens 900 jaar Porta Nigra heet. Sinds 1986 maakt ze deel uit van het UNESCO-werelderfgoed van Trier.

De Hoge Kathedraal van Sint-Pieter in Trier of Trierse Dom is een rooms-katholieke kathedraal in Trier. Het is de oudste kerk van Duitsland en het grootste religieuze bouwwerk in Trier dat opvalt door zijn lange levensduur en grootse vormgeving. Het centrale deel van het schip werd in het begin van de vierde eeuw gebouwd van Romeinse baksteen, wat resulteerde in een kathedraal die in verschillende tijdperken geleidelijk werd uitgebreid.

Het imposante romaanse bouwwerk, met vier torens en een extra apsis, is herhaaldelijk gekopieerd. De schatkamer van de Dom van Trier bevat een belangrijke collectie christelijke kunst. In 1986 werd de kerk opgenomen op de werelderfgoedlijst van de UNESCO, als onderdeel van de Romeinse monumenten, de Dom van St. Peter en de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Trier.

Het keurvorstelijk paleis in Trier was de residentie van de aartsbisschoppen en keurvorsten van Trier van de 16e eeuw tot het einde van de 18e eeuw. Het biedt nu onderdak aan verschillende kantoren van de federale regering en er vinden vaak klassieke muziekconcerten plaats.

Van het Niederschloss zijn alleen de Rode Toren (Roter Turm, 1647) en het Petersburgse Portaal (jaren 1620) overgebleven. Pas in 1968 kreeg de Rode Toren zijn dak terug. Hij werd toen gebruikt als klokkentoren voor de Basiliek. De plaats van de afgebroken vleugels heet nu Willy-Brandt-Platz. Hier staat een “waterklokfontein” (Wasseruhrbrunnen). Deze werd in 1984 ontworpen door de Frankfurtse kunstenaar Karl-Jakob Schwalbach.

Het Hochschloss bestaat uit drie vleugels gebouwd in een mix van bouwstijlen: Renaissance, Barok en Rococo. In de 19e eeuw werden de meest westelijke traveeën van de zuidelijke vleugel afgebroken om de zuidelijke gevel van de basiliek zichtbaar te maken. Hierdoor is de zuidelijke vleugel van het paleis niet langer symmetrisch. Alleen het centrale deel is in rococostijl. Enigszins merkwaardig is de overlapping tussen de strenge baksteenarchitectuur van de laat-Romeinse basiliek en de decoratieve barok- en rococo-architectuur van het aangrenzende gebouw.

De belangrijkste en meest bruisende plek van Trier is de Hauptmarkt. Je vindt hier veel mooie oude panden als de kerk van St. Gangolf en de Steipe met zijn prachtig gedecoreerde bogen. Midden op de markt staat een fontein uit 1595 met daarop de Heilige Petrus. Met de vele terrassen en restaurants aan dit plein is het vaak erg gezellig. De kerstmarkt is elk jaar op dit plein te vinden.

De Basiliek van Constantijn is een overblijfsel van de prominente Oud-Romeinse geschiedenis van deze stad. De Aula Palatina of basiliek werd aan het keizerlijk paleis toegevoegd door Constantijn I de Grote, die Trier als zijn residentie overnam van zijn vader Constantius I Chlorus.

De Basiliek van Constantijn is een van de vele Romeinse vindplaatsen van deze stad en maakt deel uit van het UNESCO-werelderfgoed. Het zou de grootste intact gebleven ruimte uit het Oude Rome zijn. Vanwege het belang van de site voor de geschiedenis van de stad wordt de opgraving sinds 1956 bewaard en toegankelijk gemaakt voor bezoekers. Het is een van de vroegste initiatieven met betrekking tot het behoud van cultureel erfgoed voor publieke toegang. Let vooral op de optische illusie die ontstaat door de afmetingen van de ramen van de Basiliek van Constantijn, waardoor deze nog groter lijkt dan zij in werkelijkheid is.

De bewaarde opgravingsgebieden kunnen alleen worden verkend met een speciale rondleiding.

Trier en zijn amfitheater leken op veel Romeinse steden uit die tijd, omdat er veel beruchte gladiatorenwedstrijden plaatsvonden. Het bouwwerk, dat in de zijkant van een heuvel was ingegraven, werd rond de 2e eeuw na Christus gebouwd tijdens het bewind van Antoninus Pius. Het amfitheater 120 bij 145 meter metende amfitheater bood plaats aan ongeveer 20.000 toeschouwers en is het 10e grootste nog intacte Romeinse amfitheater. Het werd gebouwd in wat destijds de stadsmuur was, ten oosten van het moderne en Romeinse stadscentrum. Toen Constantius Chlorus rond 293 tijdens de Tetrarchie naar Trier verhuisde, renoveerde hij het amfitheater.

Ooit hoorde het Romeinse amfitheater van Colonia Augusta Treverorum tot een deel van de stadsomwalling en diende het als oostelijke toegangspoort. Veel is er helaas niet overgebleven van dit ooit prachtige theater. Dit is te danken aan de roof door lokale burgers in de tijd na de val van het West-Romeinse Rijk. Zij hergebruikte veel stenen voor de herbouw van de stad. Onder de vloer van het theater zijn kelders te vinden. Hieruit kwamen destijds de gladiatoren en wilde dieren.

Een prachtig stukje geschiedenis is te vinden in de brug die over de Moezel loopt. De van oorsprong houten brug werd rond de 17e eeuw vervangen door de huidige brug. Nog altijd berust deze brug op de oorspronkelijke brugpijlers die onderdeel waren van de stadswallen uit het jaar 200 na Christus.

Tot op de dag van vandaag is de Romeinse brug een van de centrale knooppunten van de stad, waar duizenden auto’s, fietsers en voetgangers de rivier oversteken – net zoals miljoenen andere mensen dat de afgelopen 1900 jaar hebben gedaan. In de Romeinse tijd gooide men vaak een muntje in de rivier als offer aan de godin Mosella die daar woonde. Zelfs nu nog denken deskundigen dat er een miljoen munten in de rivierbedding verborgen liggen.

De Sint-Paulinuskerk is een barokkerk in de stad Trier. Gebouwd tussen 1734 en 1753, werd het interieur ontworpen door Johann Balthasar Neumann. Op het plafond van het schip hangt een schilderij van de kunstenaar Christoph Thomas Scheffler. Het graf van de heilige waarnaar de kerk is genoemd, Paulinus van Trier, bevindt zich in de crypte van de kerk. De huidige kerk is derde kerk die op deze plaats gebouwd is.

Ten zuiden van de Dom liggen aan de Weimarer Allee de Romeinse badhuizen van Trier. Het gangenstelsel onder dit complex werd gebruikt om het water te verwarmen en voor de vloerverwarming. In de derde laag waren de baden, zwembaden en massageruimtes te vinden. Hier is helaas niet heel veel van overgebleven. Delen van het gangenstelsel zijn zeker een bezichtiging waard.

Het Rheinisches Landesmuseum behoort tot de belangrijkste archeologische musea van Duitsland. Je vindt in dit museum veel geschiedenis uit de prehistorie tot aan de Romeinse periode en de Middeleeuwen. Er is bijvoorbeeld een maquette te bewonderen van de stad Trier in de Romeinse tijd. Regelmatig worden er speciale evenementen georganiseerd zoals culinaire avonden, concerten of museum nachten.